ندای کابل
هرچند چند همسری در افغانستان معلول علل مختلف است، ولی پایدار شدن آن در لایه های فرهنگ عمومی جامعه با توجه به ساختار قبیله ای فرهنگ در این کشور پیامدهای بسیار ویرانگری در پی خواهد داشت، شاید شایع شدن این پدیدۀ نابهنجار اجتماعی را در دورۀ طالبان به نوعی تغییر سطحی و پوستی فساد افسار گسیختۀ جنسی دوران جمهوریت دروغین غنی و کرزی تلقی کرد که در سطح رهبران،مقامات و قومندانان زورمند طالبان رواج فزایندۀ پیدا نموده است.
تار و پود کلیشه ای این نابهنجاری رفتاری را همیشه «غنا و فقر» به حیث دو شاخص تعیین کنندۀ رفتار عمومی جامعه، تشکیل داده است زورمندان و مقامات حکومتی با سوء استفاده از موقعیّت و مقامی که دارند بر ثروت ملی و منابع مالی بیت المال حکمروایی میکنند و به ثروتهای بادآورده دست پیدا میکنند، اما از آنجاییکه از فرهنگ و اخلاق شهری و مدنی عاری هستند، ظرفیت حضم مال و منال و مدیریت ثروت و قدرت را ندارند. لذا از آن در مجاری خلاف و فراتر از قانون و هنجار جامعه بهره می برند.
در سوی دیگر، مردم فقیر فاقد شغل و عاجز ار تأمین مخارج زندگی قرار دارند، که ناچارند در ورای اخلاق انسانی برای تأمین معیشت خانواده و عیال خویش، تن به چند همسری بدهند. بر مبنای گزارشهای موثق مردمی، رهبران و قومندانان طالبان با ایجاد شبکه های مافیایی فساد جنسی، دختران جوان و زنان بیوه را شناسایی و در بدل پول ناچیزی آنها را به عقد خود درآورده و بعد از مدتی دوباره طلاق میدهند.
پیامدهای اجتماعی چند همسری
گذشته از خلاءهای قانونی، ضعف فرهنگ خانواده و سستی بنیانهای اخلاق انسانی در میان رهبران تازه به دوران رسیدۀ طالبان، ناکارآمدی فقه و سامانه های شرعی که طالبان آن را مصدر حکم قرار میدهند، نیز سبب تشدید ناهنجاری اجتماعی و فساد اخلاقی و جنسی فزاینده است. به عنوان مثال، فقه حنفی برای مردان اجازه میدهد که چند همسر همزمان داشته باشند و هرگاه سه بار با زبان بگویند که تورا طلاق دادم، زن و همسر بیچاره واقعاً نیز طلاق شده و دیگر نیاز به هیچ مرجع قانونی نیست و قضیه تمام است. آنگاه اگر بار دیگر بخواهند دوباره آشتی کرده و به زندگی ادامه دهند، مانع فقهی وجود دارد و آن حرام شدن این زن برای آن مرد است. لذا مطابق احکام طلاق باین می باید با مرد دیگری ازدواج کنند و آن دومی هم حاضر شود که او را طلاق دهد تا دوباره این زن با همسرش قادر بر ادامۀ زندگی اولش شود.
خود همین سامانۀ فقهی، سبب بی سامانی است و سبب فساد میشود بویژه زورمندان و افراد ثروتمند، حس جاه طلبی و تنوع طلبی جنسی شان گل میکند و آنگاه با گفتن سه بار لفظ طلاق، همسران خود را بعد از کامجویی جنسی، از خود دور میکنند و در دنیایی عاری از اخلاق و شرع، در تاریکی و تنهایی رهایشان می سازند که آن زنان دیگر ناموس شان بر باد شده و جامعۀ به شدت مرد سالار و خشن که تمام ارزشهای انسانی را در همان چند وقت کامروایی جنسی از زنان می بینند، دیگر سراغ زنان زنان بیوه، فقیر و مفلوک نمی روند و جامعه یکباره دچار با حضور انبوهی از زنانی می شود که بی سرنوشت شده اند و دیگر چارۀ نمی بینند جز اینکه وارد شبکه های مافیایی فساد جنسی و تجارت سکس شوند.
طالبان حاکم با سوء استفاده از فقه، شرع و دین، به فساد افسار گسیختۀ جنسی روی آورده اند و هرکدام چندین همسر از اقوام مختلف گرفته اند و گذشته از آن بر مبنای برخی گزارشهای نهادهای حقوق بشری و زنان زندانی و فراری از چنگ دژخیمان طالب، این قومندانان خود سر و فاسد هرکدام با استفاده از قدرت و نفوذ خود در نهادهای دولتی، چندین شبکۀ مافیایی فساد اخلاقی را تشکیل داده و رهبری میکنند که دختران مردم را با همین ترفندها دستگیر کرده در این شبکه های فساد جنسی داخل میکنند و از طریق آنها به تجارت سکس با شبکه های مافیایی منطقه ای مخصوصاً کشورهای جنوبی خلیج فارس، می پردازند و از قبل آن پولهای هنگفتی به دست می آورند.
نتیجه
لذا در نتیجه شما در جامعه می بینید که طالبان زنان را که روح و جان جامعه را شکل میدهند، زندان کرده اند تا تحصیل نکنند چون با تحصیل آنها آگاه می شوند و دیگر تن به بردگی جنسی که طالبان می خواهند، نمی دهند. کار و شغل را برای زنان ممنوع کرده اند، چون زنان جامعه اگر کار کنند درآمد مستقل پیدا میکنند دیگر محتاج کامروایی جنسی مردان نمی شوند و خود شان صاحب پول و ثروت میشوند. قانون اساسی، پارلمان و مجاری مردم نهاد را نیز بسته اند تا کسی بر آنچه آنها سر مردم می آورند و فسادی که میکنند، اعتراض نکنند. رسانه ها و مطبوعات را نیز به شدت سرکوب و سانسور میکنند تا صدای این زنان مظلوم و مردم تحت ستم بلند نشود. زنان و خانواده های خود شان در خارج تحصیل می کنند و به عیش و نوش می پردازند، ولی مردم غریب و بی پناه باید چنین روزگار تاریک و ظالمانه را تجربه کنند!
احمدی رشاد
