یاد داشت تحلیلی در مورد سخنان اخیر سید فاضل در مورد غصب زمن در افغانستان

یادداشت تحلیلی نویسنده و تحلیل : رمضانعلی رحیمی چرا سید فاضل‌زاده چنین اظهارنظر غیرمنتظره‌ای کرده است؟ چرا سید فاضل‌زاده، در برابر مصادره اموال و مسدودشدن مراکز علمی شیعیان، چنین موضعی گرفته و این اقدامات را عادلانه خوانده است؟ آیا این اظهارنظر حاصل یک باور شخصی است، مصلحت‌اندیشی سیاسی است یا نتیجه فشارهای احتمالی؟ بدون شواهد کافی نمی‌توان درباره نیت او قضاوت قطعی کرد؛ اما پیامدهای چنین موضعی را نمی‌توان نادیده گرفت. مسئولیت یک چهره مذهبی تنها در پرهیز از تنش یا همراهی با حاکمان خلاصه نمی‌شود؛ مسئولیت اصلی او دفاع از حقوق مردم، حرمت نهادهای علمی و دینی و پاسداری از اعتماد جامعه است. اگر این اقدامات بدون دادرسی عادلانه صورت گرفته باشند، تأیید آن‌ها، حتی با نیت جلوگیری از بحران، ممکن است ناخواسته به مشروعیت‌بخشی به تضعیف همان نهادهایی بینجامد که باید از آن‌ها حفاظت شود. پرسش اساسی این است: آیا مصلحت‌اندیشی سیاسی توانسته است از حقوق جامعه شیعه پاسداری کند، یا هزینه آرامش ظاهری را باید همان مردمی بپردازند که چشم امید به رهبران خود دارند؟ تاریخ، نیت‌ها را به‌تنهایی قضاوت نمی‌کند؛ پیامدها را نیز به یاد می‌سپارد. جایگاه یک عالم دینی، نه صرفاً با میزان نزدیکی‌اش به قدرت، بلکه با میزان پایبندی‌اش به عدالت و دفاع از حقوق مردم سنجیده می‌شود. در نهایت، این اقدام با هر نیتی که صورت گرفته باشد، اگر به تأیید مصادره ناعادلانه اموال و تضعیف مراکز علمی و دینی بینجامد، می‌تواند پیامدهای بسیار زیانباری برای حقیقت و عدالت، اعتبار علمی و اجتماعی روحانیت، اعتماد و جایگاه دیگر شیعیان و حتی همبستگی و آینده کل ملت افغانستان داشته باشد. زیرا هنگامی که حقیقت زیر سایه مصلحت قرار گیرد و عدالت قربانی ملاحظات سیاسی شود، زیان آن تنها متوجه یک فرد یا یک جامعه نیست؛ بلکه اعتماد عمومی و بنیان‌های اخلاقی و اجتماعی یک ملت را نیز آسیب‌پذیر می‌سازد.